Ochtendwandeling met de Hond

Door de velden rondom Montfort; oordeel zelf.

Ik ga nooit op vakantie. Vanaf het moment dat “vakantie-kriebels” voelbaar worden, weet ik, dat ik moet verhuizen. Goes, Middelburg, Vlissingen: prima maar genoeg is genoeg. Antwerpen is geen stad voor een No-Budget mens; toen was het waanzin. Kruiningen: schitterend wandelgebied, tussen Ooster- en Westerschelde, totdat ze het Veerplein   gingen volbouwen en stukken dijk voor 1 (letterlijk) zeldzame vogel gingen afsluiten. Rexi heeft bij de sluis van Hansweert leren zwemmen. Een Labrador heeft dat in zijn genen. Daarna zwom hij naar iedere zandplaat en zelfs een keer naar de boei van de vaargeul (ik doodsbenauwd…). Mijn geboortestad Den Haag was de volgende stop. De eerste twee jaar prima; ok. het hondenstrand is zo klein dat je er over de hondenkoppen moet lopen; het is dan ook een stad. Wat volgde was een bijzonder repressief hondenbeleid  zelfs voor mijn favoriete park de Uithof. Ik ben daar 1 keer aangehouden door 3 man, wat mij op de vroege ochtend een flinke boete opleverde; net het verkeerde stukje. Wederom op naar Zeeland, deze keer Scherpenisse  op het eiland Tholen. Lag op zich mooi en een huis met grote tuin. Scherpenisse ligt aan de hoofdweg en allemaal bijwegen waarop behoorlijk hard gereden wordt, dat is gevaarlijk wandelen. De hoofdweg is open, ligt op een dijk en daardoor onaangenaam fietsen zeker omdat Bergen op Zoom nog een aardig stukje verder is; alternatieven zijn er niet; altijd dezelfde eindeloze weg. Ook als dorp zonder echte kern of winkels; nee; daar heb ik mij aardig op verkeken.


Nu dan Montfort; een verschil als dag en nacht. Om te beginnen van gereformeerd naar katholiek. Op mijn eerste zondag hier kwam er door de feestelijk versierde straat een hele communiestoet met muziek. Het leeft hier: naast de echte Montfortse evenementen zoals carnaval, meibomen is er een schutterij , fanfare en zijn er winkels. Met als klap op een vuurpijl een echt dorpsplein. Helemaal top! Ook al duik ik er, op de winkels na, niet in. Dat Limburgs vind ik leuk om te horen; maar verstaan? Over de omgeving, zowel dichtbij als iets verder, kan ik inmiddels een boek schrijven: fenomenaal. Met keuze uit drie landen en veel verschillende landschappen.

Maar nu eerst de ochtendwandeling van 28-8-2012.

Advertenties